Tagarchief: gedicht

Kunst – Laat je raken

Letterlijk multi interpretabelHet mooie van kunst is dat het multi-interpretabel is, je kunt het natuurlijk bekijken vanuit de gedachte van de kunstenaar of wat de kunstgeschiedenis erover heeft geschreven. Interessanter is het naar mijn mening om naar je eigen associaties, gedachten en gevoelens te kijken, wat doet het met jou?  Helemaal niets? Dan kun je je altijd nog richten op de intenties van de maker en wellicht raakt het je dan in tweede instantie alsnog.

 

Zodra je geraakt wordt door een kunstwerk, krijgt het meerwaarde voor je en kan het je helpen in je leven; intrigeert het je, moet je erom lachen, huilen, zet het je aan het denken, verbaast het je, wat zijn je associaties, etc. Dit geldt niet alleen voor visuele kunsten, maar ook voor literatuur, gedichten en muziek.
Bijvoorbeeld het begin van het gedicht ‘Of the Surface of Things‘ van
Wallace Stevens (1879 – 1955) hieronder:

“In my room, the world is beyond my understanding;
But when I walk I see that it consists of three or four
hills and a cloud”

Een lekker warm bed

Een lekker warm bed

Ik heb wel eens zo’n bui dat alles buiten mijn veilige warme bedje voelt als de ‘boze buitenwereld’, waarin alleen maar problemen en gedoe is, herken je dit?
Het begin van het gedicht intrigeerde me en ik moest er aan denken dat in mijn bed alles veel erger en ingewikkelder lijkt dan het in werkelijkheid is. In dat warme bed blijf je in je eentje steeds in cirkels draaien (ook wel piekeren genoemd :-)) en wordt het probleem alsmaar groter in plaats van kleiner.

 

 

 

Naar buiten toe!’ is dan het devies voor mijzelf, ik geef mezelf een schop onder mijn kont en dwing mezelf erop uit te gaan. En wat blijkt, daarbuiten schijnt de zon, zijn er mensen die je kunnen helpen en blijkt het probleem veel kleiner of in ieder geval oplosbaar.

Geen idee of Wallace Stevens daarop doelde, maar zijn mooie zinnen bieden mij dat andere perspectief en helpt me relativeren. En geen groter compliment voor een kunstenaar dan dat het kunstwerk anderen raakt en het ze aan het denken zet; kortom Good Food for Thought!

 

 

Kunst – Een schatkamer

In de dichtbundel ‘Elders in de wereld’ van Ingmar Heytze staat het gedicht ‘Achter de schutting’, hieronder een fragment:

“Je was kind en alles was er, weet je nog, bijna niemand was dood en je was zo klein als de wereld om je heen, drie straten en een schoolplein, de geheime plek in de bosrand, jouw boom, het parkje met de groene schaduwen achter de heg, alles was er en het zou er altijd zijn want niemand kwam op het idee daar iets aan te veranderen”

Hierin wordt prachtig verwoord wat wij allen wel eens ervaren, het verlangen naar de onschuld en onbezorgdheid van onze kindertijd. Dat alles lekker behapbaar was en voor je geregeld werd. Met alle kinderen uit de straat lekker spelen in de buitenlucht, stiekem zwerven door huizen in aanbouw, samen op ontdekkingstocht door de weilanden, slootje springen, een oude auto beschilderen midden in de polder… De geur van gras herinnert me aan die heerlijke jaren.

Dichtbundel van Ingmar Heytze

Dichtbundel van Ingmar Heytze

Dit gedicht brengt aangename herinneringen naar boven waar ik met terugwerkende kracht weer van geniet. Ook andere kunstvormen kunnen dit effect hebben, muziek een roman of een schilderij.

Na de primaire levensbehoeften, gezondheid en liefde staat kunst in al zijn vormen daarom bovenaan in mijn lijstje van essentiële zaken in het leven. Het biedt een schatkamer aan herkenning en inspiratie!