Tagarchief: Hoop

Hoe een sporthater nu met plezier gaat sporten

Hoe het begon met sporten

Still uit film 'De stem van het water' van Bert Haanstra

Still uit film ‘De stem van het water’ van Bert Haanstra

Op de lagere en de middelbare school waren de gym- en zwemles elke keer weer een beproeving. Enorme buikpijn had ik vooraf en nog steeds durf ik niet onder water te zwemmen om nog maar te zwijgen van de dag dat ik mijn enige zwemdiploma (A) haalde, dat is een trauma en verhaal op zich.

Ik had dus zeker niet misstaan in de film van Bert Haanstra. Enige verschil tussen beide perioden was dat ik op de middelbare school de joker van de ‘ongesteldheid’ elke maand kon uitspelen :-).

Hoe het verder ging met sporten

Toen deze martelingen geen onderdeel meer waren van het lesprogramma, hield ik het bij fietsen naar school en later naar het werk, wat wandelingen door de natuur, liefst met cappuccino momentje en anders niet langer dan een uur, want bewegen zonder doel, nee, daar zag ik de lol niet van in.

En toen werd ik ernstig ziek en kon ik niet eens staand mijn tandenpoetsen of douchen laat staan lopen. Gelukkig herstelde mijn lichaam snel en lukte dat wel weer, maar mijn conditie en bijbehorende energieniveau lag bedroevend laag. Kortom werk aan de winkel en hardlopen was het advies. Met een hardloopschema van internet leerde ik in een paar maanden van niets naar een half uur hardlopen en dat verlengde ik zelf nog naar drie kwartier.

Ik was hartstikke trots op mezelf. Dat ik al die energie uit mijn eigen luie lichaam kon halen, ik kon het nauwelijks geloven. De gestage voortgang en daarna de trots motiveerde me om een jaar lang 1 à 2 keer per week hard te lopen. Echt leuk vond ik het echter niet, mijn streven was 3 keer per week maar dat lukte bijna nooit, smoesjes waren snel gevonden.

Na een ruim jaar kregen mijn knieën er echter genoeg van. Het ging van kwaad tot erger, mijn knieën protesteerde steeds sneller tot ik niet eens meer een minuut kon hardlopen door de pijn. Enkele fysiotherapeuten en podologen later was ik nog geen stap verder gekomen, de kilo’s echter des te meer…

Hoe ik nu met plezier ga sporten

Na meerdere mislukte herstarts heb ik mijn knieën een lange rustperiode gegeven voordat ik weer begon. Nu met als uitgangspunt ‘alles met mate’ en dat mijn lichaam de maat aangeeft en niet mijn hoofd.

Zo merkte ik al snel dat interval lopen mijn knieën genoeg rust geeft en bovendien dat ik het met veel meer plezier doe, waardoor ik het blijf doen. Nu sport ik al weer anderhalf jaar, zelfs vier keer per week en ik geniet elke keer weer! Mijn succesformule bestaat uit meerdere elementen en is vast ook op andere sporten toe te passen.
Dus doe er je voordeel mee!

Mijn succesformule

Hardlopen nieuwe stijl

Hardlopen nieuwe stijl

Kies een sport die bij je past
Als je niet van sporten houdt moet je de drempel zo laag mogelijk maken voor je, dus kies een sport met eigenschappen die voor jou van belang zijn, dan is de kans groter dat je het volhoudt én dat je het leuk gaat vinden.

Zo heb ik gekozen voor hardlopen, want de volgende zaken vind ik van belang:

Buiten sporten; frisse lucht en natuur om me heen en hoe kouder hoe lekkerder, want dan blijft je hoofd lekker koel. Binnen sporten is een straf voor me, naar buiten gaan is een traktatie.

Alleen sporten; ik wil graag in mijn eigen tempo en op mijn eigen manier sporten en zonder commentaar van betweters of geouwehoer, kortom ik haat sportscholen.

Gelijk vanuit mijn huis starten; dit verkort de tijd die het je kost en het is gewoonweg lekker om naar buiten te lopen en gelijk te versnellen en bezig te zijn.

Weinig tijd kosten; fietsen of wandelen duurt me te lang, met hardlopen volstaat een kortere tijd om je conditie en je gewicht op peil te houden.

Geen hoge kosten; zeker van belang als je nog niet zeker weet of je de juiste sport al gevonden hebt. Voor hardlopen heb je in principe alleen maar goede schoenen nodig. De rest kun je zo duur of goedkoop maken als je zelf wilt.

Schuif je trots aan de kant
Je doet het voor jezelf, je hoeft geen prestatie te leveren, wat anderen denken boeit niet, het gaat er niet om hoeveel kilometer je loopt, het gaat erom dàt je beweegt én meerdere keren per week. Je kunt beter 4 keer per week een half uur wandelen dan 1 keer per week een uur hardlopen, dat is beter voor lichaam & geest. Alles met mate, ook sporten!

Zelf ga ik 4 keer per week een half uur interval lopen. Een minuutje hardlopen, minuutje wandelen, etc. Deze aanpak heeft vele bijkomende voordelen, die op zichzelf ook weer succesfactoren zijn:

Blessurevrij; mijn knie kan herstellen tussendoor, waardoor ik weer helemaal blessurevrij ben en blijf.

Genieten van natuur; tussendoor tijdens het minuutje wandelen geniet ik van de natuur, zoals de vogels, schapen, paarden, geiten, bomen, wolkenpartijen en dat alles maakt me vrolijk. En het leuke van de natuur is dat ze elke dag weer net iets anders is. Ik heb zelfs de tijd een foto te maken, ze keren regelmatig terug als mijn geluksmoment van de dag op mijn Intragram pagina @plukhetmoment.
Klik hier » om mijn foto’s te bekijken.

Herstelmoment; door het herstellen tussendoor kan ik het dagen achtereen doen, eerder had ik een hersteldag nodig. Dus nu begint elke vrije dag met een hardlooprondje en mijn thuiswerkdag eveneens. Weer of geen weer, juist als het regent is het heerlijk hardlopen, met een pet op heb je nergens last van.

Mijn favoriete hardloopmuziek

Al jaren mijn favoriete hardloopmuziek

Luister naar muziek
Zet muziek aan die je oppept én die past bij je ritme van hardlopen. Het is even zoeken, maar dit is het zeker waard, je wordt voortgestuwd door de muziek én van muziek luisteren op zich wordt je al vrolijker.
Zelf heb ik twee favorieten die ik afwissel al naar gelang mijn gemoed; mijn aloude favoriet zijn de Fun Lovin’ Criminals, waarbij ik start met hun nummer ‘The Fun Lovin’ Criminals’ van hun plaat ‘Come Find Yourself’. Ook het nummer ‘Scooby Snacks’ is een fantastisch, met leuke verwijzingen naar de film Reservoir Dogs van Quintin Tarantino, maar nu drijf ik af…

Ook heerlijke hardloopmuziek

Ook heerlijke hardloopmuziek

Voor de broodnodige afwisseling heb ik ook nog een afspeellijst samengesteld van mijn favoriete nummers van diverse platen van Stromae. Dan begint mijn hardlooprondje met ‘Alors on danse’ en weg ben ik dan. Halverwege wordt ik toegeklapt tijdens het nummer ‘Ave Cesaria’ een hommage aan Cesaria Evora, een fantastische zangeres die helaas in 2011 overleed.

 

 

Soest

Soest in de vroege ochtend

Sport in de ochtend
Hoe later je gaat hardlopen hoe meer smoesjes je kunt verzinnen en hoe groter de kans is dat je daaraan gaat toegeven. Trek gelijk je hardloopkleren aan, want hierin rondlopen zonder te gaan hardlopen, is je eer te na, toch? Bovendien begin je de dag met een heerlijke energie boost en is de natuur prachtig in de ochtend.

 

Groet iedereen tijdens het sporten
Schenk iedereen die je tegenkomt een glimlach en wens ze een goede morgen. Hiermee maak je anderen blij en met een beetje geluk krijg je een glimlach terug, altijd fijn!

Chocolade

mmm chocolade!

Geen zin om te sporten? Denk aan chocolade!
Natuurlijk heb ik ook wel eens geen zin, dat overkomt iedereen wel eens. Op zo’n moment denk ik aan de calorieën die ik ga verbranden en wat me dat oplevert, namelijk een lekker stukje chocolade na het avondeten, mmm, een heerlijk vooruitzicht, dus schop onder de kont en de deur uit!

Een gezond lichaam en een gezonde geest zijn mijn primaire beweegredenen om te sporten, maar deze helpen mij niet op moeilijke momenten, dan heb ik een concreter en meer korte termijn motivatie nodig, en dat is het genieten van lekkernijen zonder aan te komen, met als symbool CHOCOLADE!

Quote van Loesje is mijn levensmotto

Quote Loesje levensmotto

Deze quote van Loesje draag ik al jaren met mij mee als levensmotto en helpt me op baaldagen of als het leven zich van zijn zwaardere kant laat zien. Het kan soms even duren, maar uiteindelijk gaat de zon weer schijnen en komt alles goed.

Het heeft geen zin om te denken in scenario’s “Wat als …”, je kunt je leven niet voorspellen, je weet niet hoe je zult reageren en al helemaal niet de mensen en de wereld om je heen.

Vertrouwen hebben in jezelf is veel belangrijker. Mijn ervaring is dat je sterker bent in crisis situaties dan je zelf voor mogelijk houdt, bovendien dat er altijd mensen om je heen zijn om je te helpen en dan komt de zon vanachter de donkere wolken vandaan en schijnt het zonlicht weer heerlijk aangenaam op je gezicht.

Pluk het moment

Het leven bestaat uit veel gedoe en is bij tijd en wijle zwaar. We haasten maar van hot naar her, op zoek naar HET GROTE GELUK. Terwijl het kleine geluk zich recht voor onze neus afspeelt, maar daar staan we niet bij stil, het is te alledaags en na afloop herinneren we het ons niet meer.

IMG_3339Ik las een interessant interview met de Duitse wetenschappers Aleida Assmann en haar man Jan Assmann in het eenmalige tijdschrift ‘Memory Machine. We are what we remember.’ behorend bij het programma over cultureel geheugen en identiteit georganiseerd door Castrum Peregrini.
Zij stellen dat vergeten de default positie is van de mens, dat gebeurt er als je niets doet.
Herinneren is het verzet tegen vergeten en dat vraagt wil en inspanning. Herinneren gaat niet vanzelf. En zoals de titel van het tijdschrift al aangeeft, ‘We zijn wat we herinneren’.
Dus als we al die mooie kleine alledaagse geluksmomenten niet zouden vergeten, krijgen we een veel positiever zelfbeeld en staan we positiever in het leven, daarvoor moet je wel actief aan de slag met je herinneringen!

Mijn allereerste foto van mijn geluksmoment op 31 januari 2014

Mijn allereerste foto van een geluksmoment

In januari 2014 startte ik mijn foto-project genaamd ‘Pluk het moment’; sindsdien maak ik elke dag een foto van een klein geluksmoment met de Hipstamatic.
Door dit foto-project ben ik iedere dag bewust bezig met mijn eigen geluk en als bonus herinner ik me ook het geluk van een jaar terug nog. Door elke dag stil te staan bij het kleine geluk voel ik me veel gelukkiger en heb ik een positieve blik op het leven gekregen. Het gedoe blijft en af en toe is het leven nog steeds zwaar, maar ook tijdens zware tijden zijn er kleine geluksmomenten weet ik nu uit eigen ervaring, mijn eigen foto’s bewijzen het keer op keer. Die kleine geluksmomenten brengen het leven weer mooi in balans, sterker nog, hij slaat uit naar HET GROTE GELUK, want dat zijn al die mooie kleine geluksmomenten tezamen, niets meer én niets minder!

Het eerste jaar deed ik dit puur voor mijzelf, ik had er verder geen doel mee. Ik kreeg echter positieve reacties als ik erover vertelde en men werd benieuwd naar de foto’s, dus vanaf 2015 publiceer ik elke dag een foto een jaar na dato op Instagram en zo worden ook anderen zich bewust van die kleine alledaagse geluksmomenten.

Ga ook actief aan de slag met herinneren, leg je geluksmomenten vast, want wij zijn die geluksmomenten!

Kunst – Bemoedigend 2

In mijn werkkamer staat een kaart voor het raam van een fragment uit de film
‘Nummer acht – Everything is going to be alright’ van Guido van der Werve uit 2007.
Zonder het beeld is deze tekst natuurlijk al bemoedigend, maar de film verdriedubbeld dat effect nog eens extra.

Fragment van 'Nummer 8 - Everything is going to be alright' - 2007 - Guido van der Werve

Fragment uit film van Guido van der Werve uit 2007 ‘Nummer 8 – Everything is going to be alright’

In de film zien en horen we een enorme ijsbreker door het ijs op ons afkomen in een verder leeg en wit landschap.
De horizon is nauwelijks waar te nemen doordat de lucht slechts een iets blauwere gloed heeft dan de ijslaag waar het schip doorheen klieft. En dan zien we voor het opruiende ijs een kleine persoon op zijn gemak voortkuieren. De ijsbreker vaart stug door en de man wandelt rustig verder, ondanks dat gigantische gevaarte achter hem blijft hij rustig en onverstoorbaar zijn eigen tempo lopen, hij laat zich niet van de wijs brengen, ‘everything is going to be alright’!
Ik ervaar dit als een krachtig en bemoedigend beeld met een preventieve werking op mijn gemoed, waardoor ik minder in de stress schiet. Dat grote gevaarte hou je niet tegen, maar door rustig en beheerst je eigen ding te blijven doen, komt uiteindelijk alles goed.

Wil je een idee krijgen van de betreffende film, dan kun je op YouTube een stukje bekijken van Louisiana Channel; Nummer 8 start op 13.23 minuten. De hele film is ook zeker de moeite waard, hierin licht Guido van der Werve meerdere van zijn werken en werkwijze toe. Klik hier »

Kunst – Muziek een krachtige kunstvorm

Single The Reflex Duran DuranHoe veel ik ook hou van de beeldende kunst, muziek is de kunstvorm met de meeste impact op mijn leven. In de jaren 80 luisterde ik altijd even naar ‘The Reflex’ van Duran Duran voordat ik een examen moest maken of andere zenuwslopende zaken op school, dat pepte me enorm op. Dit singletje, en mijn bakvissen-verliefdheid op de drummer Roger, hebben mij door de middelbare school geholpen. Daar durf ik nu eindelijk voor uit te komen :-)

A Little Less Conversation op YouTubeEen aantal jaar geleden heb ik een maand in het ziekenhuis gelegen, veel pijn, dag in dag uit gekluisterd aan bed. Kon bijna de hele maand niets zelf eten en bijna een week niets zelf drinken, kon niet lezen, niet tv kijken, praktisch niets dus…
Ook al maak je in een ziekenhuis elke dag wel iets (ellendigs) mee, de uren kruipen vooruit, weken lijken maanden. Uiteindelijk kreeg mijn man het lumineuze idee om een iPod voor me aan te schaffen. Muziek heeft mij er toen op een fijne manier doorheen getrokken. Ik kan me nog goed herinneren dat ik met mijn voet lekker op het ritme zat te bewegen bij de remix van Junkie XL ‘A Little Less Conversation’ van Elvis Presley, daarbij kun je niet anders dan bewegen. De tonen van de muziek nemen je mee naar een andere wereld, de beste therapie ever!

Stromae

Stromae raakt me

Een heel ander effect had de clip van Stromae ‘Formidable’ op me. Het liedje kende ik al van de radio en vond ik mooi, maar toen ik het filmpje erbij zag, biggelden de tranen over mijn wangen. Tranen van ontroering en enorme bewondering, prachtig vond ik het, net als zijn andere clips die ik erna bekeek. Stromae is een totaal kunstenaar waar ik mijn petje diep voor af doe.

 

Dit was niet de eerste keer dat ik tot tranen toe ontroerd werd door muziek, dat gebeurt wel vaker, met beeldende kunst heb ik dat helaas nog nooit ervaren. Grote bewondering ervaar ik regelmatig bij een schilderij of tekening en dan sta ik er gelijk met mijn neus op om ervan te leren, maar zo diep geraakt worden dat er tranen gaan stromen, die kracht heeft alleen muziek.

Kunst – Laat je raken

Letterlijk multi interpretabelHet mooie van kunst is dat het multi-interpretabel is, je kunt het natuurlijk bekijken vanuit de gedachte van de kunstenaar of wat de kunstgeschiedenis erover heeft geschreven. Interessanter is het naar mijn mening om naar je eigen associaties, gedachten en gevoelens te kijken, wat doet het met jou?  Helemaal niets? Dan kun je je altijd nog richten op de intenties van de maker en wellicht raakt het je dan in tweede instantie alsnog.

 

Zodra je geraakt wordt door een kunstwerk, krijgt het meerwaarde voor je en kan het je helpen in je leven; intrigeert het je, moet je erom lachen, huilen, zet het je aan het denken, verbaast het je, wat zijn je associaties, etc. Dit geldt niet alleen voor visuele kunsten, maar ook voor literatuur, gedichten en muziek.
Bijvoorbeeld het begin van het gedicht ‘Of the Surface of Things‘ van
Wallace Stevens (1879 – 1955) hieronder:

“In my room, the world is beyond my understanding;
But when I walk I see that it consists of three or four
hills and a cloud”

Een lekker warm bed

Een lekker warm bed

Ik heb wel eens zo’n bui dat alles buiten mijn veilige warme bedje voelt als de ‘boze buitenwereld’, waarin alleen maar problemen en gedoe is, herken je dit?
Het begin van het gedicht intrigeerde me en ik moest er aan denken dat in mijn bed alles veel erger en ingewikkelder lijkt dan het in werkelijkheid is. In dat warme bed blijf je in je eentje steeds in cirkels draaien (ook wel piekeren genoemd :-)) en wordt het probleem alsmaar groter in plaats van kleiner.

 

 

 

Naar buiten toe!’ is dan het devies voor mijzelf, ik geef mezelf een schop onder mijn kont en dwing mezelf erop uit te gaan. En wat blijkt, daarbuiten schijnt de zon, zijn er mensen die je kunnen helpen en blijkt het probleem veel kleiner of in ieder geval oplosbaar.

Geen idee of Wallace Stevens daarop doelde, maar zijn mooie zinnen bieden mij dat andere perspectief en helpt me relativeren. En geen groter compliment voor een kunstenaar dan dat het kunstwerk anderen raakt en het ze aan het denken zet; kortom Good Food for Thought!

 

 

Kunst – Een schatkamer

In de dichtbundel ‘Elders in de wereld’ van Ingmar Heytze staat het gedicht ‘Achter de schutting’, hieronder een fragment:

“Je was kind en alles was er, weet je nog, bijna niemand was dood en je was zo klein als de wereld om je heen, drie straten en een schoolplein, de geheime plek in de bosrand, jouw boom, het parkje met de groene schaduwen achter de heg, alles was er en het zou er altijd zijn want niemand kwam op het idee daar iets aan te veranderen”

Hierin wordt prachtig verwoord wat wij allen wel eens ervaren, het verlangen naar de onschuld en onbezorgdheid van onze kindertijd. Dat alles lekker behapbaar was en voor je geregeld werd. Met alle kinderen uit de straat lekker spelen in de buitenlucht, stiekem zwerven door huizen in aanbouw, samen op ontdekkingstocht door de weilanden, slootje springen, een oude auto beschilderen midden in de polder… De geur van gras herinnert me aan die heerlijke jaren.

Dichtbundel van Ingmar Heytze

Dichtbundel van Ingmar Heytze

Dit gedicht brengt aangename herinneringen naar boven waar ik met terugwerkende kracht weer van geniet. Ook andere kunstvormen kunnen dit effect hebben, muziek een roman of een schilderij.

Na de primaire levensbehoeften, gezondheid en liefde staat kunst in al zijn vormen daarom bovenaan in mijn lijstje van essentiële zaken in het leven. Het biedt een schatkamer aan herkenning en inspiratie!