Tagarchief: leed

Een dag niet gelachen, lees KLAAS

Lachen helpt je om weer in balans te komen als het even tegen zit. Mijn tip: zoek juist dan actief de lach op.
Want voor iedere dag geldt “Een dag niet gelachen is een dag niet geleefd”.

Door de hormoonwisselingen van de pre-overgang was ik vorig jaar behoorlijk depressief.
Een tijd van veel tranen, maar gelukkig niet alleen van alle ellendige gevoelswisselingen, maar ook door het ervaren van mooie dingen, zoals het lied ‘Formidable’ van Stromae of nog fijner, tranen van het lachen! Dat laatste verbaasde mij heel positief, dat je op zo’n moment nog zo hartelijk kunt lachen dat de tranen je over de wangen biggelen, dat was een fantastische ervaring. Op het moment van lachen begint de zon weer een beetje te stralen en ontstaat er weer zicht op de mooie kanten van het leven.

Het boek met de klaas tweets.

Het boek met de klaas tweets van Nico Dijkshoorn.

Waarom je moet lachen is voor iedereen weer anders, zelf las op dat moment het boekje ‘KLAAS’ van Nico Dijkshoorn. Ik droeg de korte stukjes hardop voor aan mijn man en kwam niet meer bij van het lachen. Wat een verademing en ontlading was dat!
In dit boek staan hilarische tweets over de fictieve figuur Klaas die als een soort idiote goeroe van het dorp allerlei absurde dingen doet waar de anderen met bewondering over praten.
Ik moest gelijk denken aan de hoofdpersonen in de stripboeken van Brecht Evens, deze teksten hadden daarin niet misstaan, zie mijn eerdere Food for Thought daarover.

 

 

Dat er ook poëtische teksten in ‘KLAAS’ staan ontdekte ik pas bij herlezing, zoals deze:

Middaggevoel

Pluk het moment

Het leven bestaat uit veel gedoe en is bij tijd en wijle zwaar. We haasten maar van hot naar her, op zoek naar HET GROTE GELUK. Terwijl het kleine geluk zich recht voor onze neus afspeelt, maar daar staan we niet bij stil, het is te alledaags en na afloop herinneren we het ons niet meer.

IMG_3339Ik las een interessant interview met de Duitse wetenschappers Aleida Assmann en haar man Jan Assmann in het eenmalige tijdschrift ‘Memory Machine. We are what we remember.’ behorend bij het programma over cultureel geheugen en identiteit georganiseerd door Castrum Peregrini.
Zij stellen dat vergeten de default positie is van de mens, dat gebeurt er als je niets doet.
Herinneren is het verzet tegen vergeten en dat vraagt wil en inspanning. Herinneren gaat niet vanzelf. En zoals de titel van het tijdschrift al aangeeft, ‘We zijn wat we herinneren’.
Dus als we al die mooie kleine alledaagse geluksmomenten niet zouden vergeten, krijgen we een veel positiever zelfbeeld en staan we positiever in het leven, daarvoor moet je wel actief aan de slag met je herinneringen!

Mijn allereerste foto van mijn geluksmoment op 31 januari 2014

Mijn allereerste foto van een geluksmoment

In januari 2014 startte ik mijn foto-project genaamd ‘Pluk het moment’; sindsdien maak ik elke dag een foto van een klein geluksmoment met de Hipstamatic.
Door dit foto-project ben ik iedere dag bewust bezig met mijn eigen geluk en als bonus herinner ik me ook het geluk van een jaar terug nog. Door elke dag stil te staan bij het kleine geluk voel ik me veel gelukkiger en heb ik een positieve blik op het leven gekregen. Het gedoe blijft en af en toe is het leven nog steeds zwaar, maar ook tijdens zware tijden zijn er kleine geluksmomenten weet ik nu uit eigen ervaring, mijn eigen foto’s bewijzen het keer op keer. Die kleine geluksmomenten brengen het leven weer mooi in balans, sterker nog, hij slaat uit naar HET GROTE GELUK, want dat zijn al die mooie kleine geluksmomenten tezamen, niets meer én niets minder!

Het eerste jaar deed ik dit puur voor mijzelf, ik had er verder geen doel mee. Ik kreeg echter positieve reacties als ik erover vertelde en men werd benieuwd naar de foto’s, dus vanaf 2015 publiceer ik elke dag een foto een jaar na dato op Instagram en zo worden ook anderen zich bewust van die kleine alledaagse geluksmomenten.

Ga ook actief aan de slag met herinneren, leg je geluksmomenten vast, want wij zijn die geluksmomenten!

Quote – Los het op of laat het los

Los het op of laat het losDit advies helpt mij tot op de dag van vandaag, het is afkomstig uit het boek ‘Piekeren’ van Ad Kerkhof. Los het op als de oplossing in je cirkel van invloed ligt en anders, laat het los, hierover piekeren heeft geen nut! Het ligt zo voor de hand, maar simpel is het niet. Wees je bewust van deze keuze, oefening baart kunst, dus heb geduld met jezelf.
Voor mijzelf is met name het loslaten een uitdaging, ik heb gemerkt dat het van je afschrijven helpt, gewoon zoals jij het voelt dus desnoods met alle krachttermen die daarbij horen.

Wil je wekelijks mijn ‘Food for thought’ lezen, volg mijn Facebook pagina.

Kunst – Muziek een krachtige kunstvorm

Single The Reflex Duran DuranHoe veel ik ook hou van de beeldende kunst, muziek is de kunstvorm met de meeste impact op mijn leven. In de jaren 80 luisterde ik altijd even naar ‘The Reflex’ van Duran Duran voordat ik een examen moest maken of andere zenuwslopende zaken op school, dat pepte me enorm op. Dit singletje, en mijn bakvissen-verliefdheid op de drummer Roger, hebben mij door de middelbare school geholpen. Daar durf ik nu eindelijk voor uit te komen :-)

A Little Less Conversation op YouTubeEen aantal jaar geleden heb ik een maand in het ziekenhuis gelegen, veel pijn, dag in dag uit gekluisterd aan bed. Kon bijna de hele maand niets zelf eten en bijna een week niets zelf drinken, kon niet lezen, niet tv kijken, praktisch niets dus…
Ook al maak je in een ziekenhuis elke dag wel iets (ellendigs) mee, de uren kruipen vooruit, weken lijken maanden. Uiteindelijk kreeg mijn man het lumineuze idee om een iPod voor me aan te schaffen. Muziek heeft mij er toen op een fijne manier doorheen getrokken. Ik kan me nog goed herinneren dat ik met mijn voet lekker op het ritme zat te bewegen bij de remix van Junkie XL ‘A Little Less Conversation’ van Elvis Presley, daarbij kun je niet anders dan bewegen. De tonen van de muziek nemen je mee naar een andere wereld, de beste therapie ever!

Stromae

Stromae raakt me

Een heel ander effect had de clip van Stromae ‘Formidable’ op me. Het liedje kende ik al van de radio en vond ik mooi, maar toen ik het filmpje erbij zag, biggelden de tranen over mijn wangen. Tranen van ontroering en enorme bewondering, prachtig vond ik het, net als zijn andere clips die ik erna bekeek. Stromae is een totaal kunstenaar waar ik mijn petje diep voor af doe.

 

Dit was niet de eerste keer dat ik tot tranen toe ontroerd werd door muziek, dat gebeurt wel vaker, met beeldende kunst heb ik dat helaas nog nooit ervaren. Grote bewondering ervaar ik regelmatig bij een schilderij of tekening en dan sta ik er gelijk met mijn neus op om ervan te leren, maar zo diep geraakt worden dat er tranen gaan stromen, die kracht heeft alleen muziek.

Functies van kunst – 3. Omgaan met leed

Kunst kan ons leren beter met leed om te gaan. We hebben een onrealistisch beeld van de hoeveelheid moeilijkheden in het leven dat normaal is. We moeten het niet ontkennen, het treft ons allemaal, leed is onderdeel van het leven, het hoort erbij.

Functie van kunst; omgaan met leed.

De wandelaar boven de nevelen Caspar David Friedrich 1818

De schilderijen van Caspar David Friedrich worden hierbij als voorbeeld gesteld, ze tonen de dreiging van de natuur en de nietigheid van de mens. De schilderijen zorgen ervoor dat we in een gemoedstoestand komen, waarin we ons bewust worden van de grootsheid van tijd en ruimte. Hierdoor kunnen we beter omgaan met het intense en hardnekkige leed dat we nog tegenkomen op ons levenspad.

 

 

 

 

 

Mooie quote uit boek ‘Art as Therapy’:
” Sublimation: the transformation of suffering into beauty.”

Helpende hand - Melina Huyg 2014

Helpende hand 2014 – Melina Huyg 2014

In mijn eigen tekening ‘Helpende hand’ uit 2014 zit een combinatie van twee functies van kunst; leed maar ook hoop.
Het onvermijdelijke lijden van het leven dat je behoorlijk uit balans kan brengen. Opkrabbelen is lang niet altijd makkelijk, vaak kun je dat op eigen kracht, en sta je versteld van je eigen kracht.
Lukt het een keer niet, dan zijn er altijd mensen om je heen die je helpen en een zetje in de goede richting kunnen geven en dat biedt hoop.

 

 

 

In bovenstaande stuk zijn enkele fragmenten gebruikt uit het prachtige boek ‘Art as Therapy’ van Alain de Botton & John Armstrong (vrij vertaald naar het Nederlands) met persoonlijke aanvullingen.